Novak Djokovic pokonał najlepszych zawodników na świecie. Stanął na korcie twarzą w twarz z nowym pokoleniem zabójców i wyszedł z niego z pełnym rozmachem. Jednak nic w ciągu ponad 20 lat jego tournée nie było w stanie przygotować go na najtrudniejszego w historii przeciwnika, jakim jest jego własny rząd. To opowieść o 24-krotnym mistrzu Wielkiego Szlema, który został nazwany „fałszywym patriotą” przez ten sam kraj, który kiedyś wisiał jego twarz na billboardach. Prezydent Serbii Aleksandar Vučić narysował linię na piasku i rzucił Djokovicowi wyzwanie, aby ją przekroczył. Powiedział w TV Pink: Całym sercem wspieram Djokovica i wszystkich, którzy noszą trójkolorową flagę Serbii i z niecierpliwością czekam na jego sukces. Przeciwko Sinnerowi pokazał coś niesamowitego. Jest najlepszym zawodnikiem swojej epoki w tym trudnym i wymagającym sporcie. To znacznie więcej niż gratulacje; reprezentuje swój kraj z godnością i czyni go popularnym. Powiedziałem mu, co myślę, a teraz powiedziałbym to z większą mocą. Nie wobec niego, ale wobec sytuacji, w której się znaleźliśmy. Nie zmienię swoich przekonań pod wpływem jakiejkolwiek gwiazdy sportu, aktorstwa czy rozrywki. Djokovic nigdy nie potrzebował niczyjej zgody na występy. Nie tłumy na Wimbledonie, które kiedyś go wygwizdały. Nie fani, którzy zawsze wydawali się kibicować temu drugiemu. Całą swoją karierę zbudował na tej mentalnej fortecy, na tej niemal niepokojącej zdolności do prosperowania, gdy świat jest przeciwko niemu.
Życie w Atenach go nie spowolniło. Jeśli już, to dotarcie do finału Australian Open w 2026 r. – na tym etapie swojej kariery, przy całym otaczającym go hałasie – jest dla Djokovica jak najbardziej zasługą. Od czego zaczął się cały ten bałagan Cofnijmy się do listopada 2024 r. Zawalił się baldachim stacji kolejowej w Serbii. 16 osób zginęło. To tragedia, która przetacza się przez kraj, a dla wielu Serbów staje się punktem krytycznym.
Studenci wychodzą na ulice. Protesty się rozprzestrzeniły. Do marca 2025 r. w 400 miastach i miasteczkach odbędą się demonstracje. Novak Djokovic, który nigdy nie milczy, gdy coś jest dla niego ważne, publicznie wspiera ruch studencki. Widzi korupcję. Widzi zaniedbanie. On mówi. Wtedy sytuacja stała się nieprzyjemna. Prorządowe tabloidy nie traciły czasu. W ciągu nocy największy tenisista, jakiego kiedykolwiek urodziła Serbia, prawdopodobnie najlepszy tenisista, jakiego świat kiedykolwiek widział, został nazwany „hańbą”. „fałszywym patriotą”. Pojawiły się doniesienia, że ataki wykraczały poza samego Djokovica, a szkodliwe zarzuty kierowane były pod adresem jego rodziny. Pomyśl o tym przez chwilę. To człowiek, który dźwigał na plecach serbską dumę podczas wszystkich większych turniejów na świecie. Wimbledonu. Rolanda Garrosa. US Open. Australijski Otwarty. Raz po raz. A teraz, ponieważ stanął wraz ze studentami, domagając się odpowiedzialności, przedstawia się go jako złoczyńcę. Do września 2025 roku Djokovic widział już wystarczająco dużo. Spakował się i przeprowadził z rodziną do Aten. Kraj podzielony na pół W Serbii ludzie są podzieleni. Połowa kraju postrzega Novaka Djokovica dokładnie takiego, jakim był zawsze: bohatera narodowego, człowieka z zasadami, kogoś, kto jest gotowy zaryzykować swoją reputację dla czegoś większego niż tenis. Druga połowa wchłonęła narrację rządu: nielojalną, politycznie naiwną, oderwaną od rzeczywistości.
Taki podział nie zdarza się ot tak. Zostało to zaprojektowane. A stojąca za tym machina – tabloidy, media państwowe i starannie sformułowane oświadczenia urzędników – pracują pełną parą. Djokovic przebywa obecnie w Atenach i nigdy nie ukrywał swojej miłości do kraju. Nie mógł lepiej rozpocząć tam swojej podróży, ponieważ pod koniec sezonu 2025 zdobył tytuł ATP 250 w Atenach, pokonując Lorenzo Musettiego w trzech setach i zapewniając sobie 101. tytuł.
